|
· 1988 |
· 1993 |
· 1998 |
|
|
· 1989 |
· 1994 |
· 1999 |
|
|
· 1984 |
· 1990 |
· 1995 |
· 2000 |
|
· 1985 |
· 1991 |
· 1996 |
· 2001 |
|
· 1992 |
· 1997 |
· 2002 |
|
· 2003 |
|
|
|
|
· 2004 |
|
|
|
|
· 2005 |
|
|
|
|
· 2006 |
|
|
|
|
· 2008 |
|
|
|
In het prille begin van de
Emelgemse Feesten werd een zwaar offensief van grote namen in stelling gebracht.
In de eerste vier jaren kwamen volgende kleppers langs: Stampen en Dagen,
Will Tura, Willem Vermandere, Ann Christy, Gaston en Leo, Benny Scott, Trinity,
en Urbanus, The Bleu Diamonds en Raymond van het Groenewoud .
De Emelgemse Feesten waren ontstaan in de rand van het jaarlijkse Zomersalon
dat werd georganiseerd door de Emelgemse middenstandsvereniging ”Groep
11” Het Emelgemse publiek ontving ons initiatief met gemengde
gevoelens. Een minderheid voelde zich meteen aangesproken en kwam op onze
activiteiten af. Een meerderheid echter bleef gewoon thuis. Het was knokken
om onze plaats op de feestkalender te verwerven.
Terug
naar boven
De
vier daaropvolgende jaren werden gekenmerkt door beperkte uitgaven op vlak
van artiesten. Eén keer passeerde het orkest Mac Duff Dimension
de revue en drie keer nam het plaatselijke blaasorkest Emiz de zaterdagavond
voor zijn rekening. Om de jeugd te bekoren werden er wel veel inspanningen
gedaan. Het was de bloeiperiode van de maandagavonden, met optredens van
De Kreuners, Rick Tubbax & The Taxi’s, Lavvi Ebbel en The
Parkingmeters. Even werd Emelgem genoemd als opvolger voor het terzielegegane
Jazz Bilzen.
Terug
naar boven
Het
jaar 1984 was over de hele lijn vrij pover. Op zaterdagavond werd nog eens
Benny Scott van onder het stof gehaald en de sterke maandagavondtraditie
kende een flinke opdoffer door de matige belangstelling voor groepen als
The Boxcars en Bloedgroep O. Populaire Belgenpop was inmiddels
bijna onbetaalbaar geworden en mindere goden brachten weinig volk op de
been.
Terug
naar boven
In
1985 bestonden de feesten 10 jaar en het lokale orkest The Jacksons
was 20 jaar actief. De orkestleider stelde voor om dit dubbele jubileum
te vieren met de komst van een tweetal bevriende Vlaamse artiesten. Uiteindelijk
kwamen John Larry en Samantha.
Terug
naar boven
Een
hoogtepunt van ambiance en veel volk was het jaar 1986. Onze partnerstad
Bad Zwischenahn had een uitgebreide delegatie naar de Emelgemse Feesten
gestuurd en de zaterdagavond werd opgeluisterd door De Marlets. De
ene feesthit volgde de andere op en het bier werd versterkt met Duitse Schnapps.
Het jaar nadien werd deze succesformule herhaald.
Terug
naar boven
Vanaf 1988 deden de Vlaamse
artiesten weer hun intrede. Eerste in de rij was Toni Servi. Een
man waar het nu stil rond is, maar die, begeleid door zijn orkest, een geslaagde
avond neerzette.
Terug
naar boven
Danny en Conny Fabry
met orkest lieten in 1989 de tent vollopen en herhaalden deze stunt in 1991.
Terug
naar boven
Bobby Setter kwam in 1990 bevestigen waarom zijn orkest zo hoog aangeschreven staat.
Danny en Conny Fabry met orkest lieten in 1989 de tent vollopen en herhaalden deze stunt in 1991.
Een zaterdagavond waarvan nu nog gesproken wordt, was deze van 1992. We hadden al enkele successen qua publieke opkomst geboekt en voelden dat wij hoe langer hoe meer de Emelgemnaars op onze kant hadden. Ook de verstandhouding met de Emelgemse middenstanders werd steeds beter. De sponsoring deed zijn intrede en meteen ook de gratis toegangskaarten. De spits in deze vernieuwde aanpak werd afgebeten door Margriet Hermans. Margriets populariteit gecombineerd met de gratis toegang zorgde voor een overrompelende opkomst. Voor het eerst was de tent echt te klein. Gelukkig kenden we toen een stralende zomeravond zodat we nog een honderdtal mensen buiten konden laten plaatsnemen. Spijtig genoeg was Margriet zeer laat op de afspraak. Het was al over 1 uur ‘s nachts toen ze arriveerde. Dit zette heel wat aanwezigen kwaad bloed. Eén iemand eiste zelfs zijn toegangsgeld terug, maar had blijkbaar vergeten dat hij niet had moeten betalen.
Door de extra financiële marge die de sponsoring ons gaf, konden we in 1992 nog tal van andere aantrekkelijke activiteiten plannen. Het was in ‘92 dat de mobiele beiaard naar onze deelgemeente kwam. Op de speelplaats van de basisschool hadden we het Circus Ronaldo zijn tenten laten opslaan en ‘s namiddags mochten alle kinderen naar een gratis vertoning. Ook het prachtige showorkest The Sound Of Music maakte in Emelgem zijn entree. Ze zouden nog vele keren terugkeren.
Willy Sommers was in 1993 onze hoofdvedette. Margriet indachtig hadden we geen enkele gelegenheid onbenut gelaten om ons publiek duidelijk te maken dat Willy om 22 uur zou optreden en geen minuut later. Sommige aanwezigen zaten bij wijze van spreken te chronometreren. Maar onze belofte werd ingelost en sindsdien hebben we van het aanvangsuur van de optredens een bijzonder aandachtspunt gemaakt.
In 1994 was de vrijdagse kroegentocht (gestart in 1991) aan zijn laatste editie toe. Niemand minder dan Eddy Wally mocht de honneurs waarnemen. Ook in dit jaar moest voor het eerst in de geschiedenis van de Emelgemse Feesten op zaterdagavond het orkest plaats maken voor een disc-jockey. Met dit vrijgekomen budget kon er nog een extra artiest geboekt worden, was de redenering. En zo kwamen John Terra en Luc Steeno op zaterdagavond langs. ‘s Anderendaags was het de beurt aan Helmut Lotti, Yasmine en Lisa del Bo. Allen kwamen ze tegen een onkostenvergoeding acte de présence geven in het kader van een live-uitzending van Radio Sympatiek. Geen enkele artiest had verwacht dat er ook moest gezongen worden, maar iedereen stelde zich sportief op. Helmut Lotti liet zelfs voor de gelegenheid een lange broek van één van onze medewerkers aanrukken, want hij was in bermudabroek gekomen en vond dat hij op die manier niet op het podium kon.
Om de kelk van de kroegentochten niet tot op de bodem te ledigen, werd in 1995 aan de formule gesleuteld. De bevolking werd wakker geschud, zelfs gechoqueerd door de krantenkop “Kroegentocht moet wijken voor seksavond”. Bij nader toezien bleek “seks” te staan voor Streek en Exotische KeukenSpecialiteiten. Kortom een vrijdagavond met muziek en lekkers van hier en elders. De tent zat barstensvol en dat was ook het geval op zaterdag voor Bart Kaëll en orkest en op zondag voor Helmut Lotti en orkest. Helmut bleef voor anekdoten zorgen. Tijdens zijn optreden viel de elektriciteit uit en bij de uitbetaling informeerde hij heel voorzichtig en bescheiden of hij volgend jaar mocht terugkomen. Indien we dat wilden, raadde hij aan om niet te lang te dralen omdat de prijs wel eens zou kunnen stijgen. Er stond immers een project met serieuze slaagkansen op til. “Lotti goes Classics” veroverde enkele maanden later alle hitparades. De revelatie van 1995 was echter de eerste Peerkensverkiezing. Een onderdeel dat nog altijd geprogrammeerd staat.
In 1996 probeerden we op vrijdag een “Tiroler Seksavond”. Het verrassingseffect was echter verdwenen en de avond gaf niet wat iedereen er had van verwacht. Het publiek had blijkbaar zijn energie opgespaard voor de zaterdagavond. Toen stonden Micha Marah, Christoff en Wendy van Wanten geprogrammeerd. Het was geleden van 1986 dat er zo’n uitgelaten ambiance was. ‘s Anderendaags zette Sam Gooris de tent in lichterlaaie.
De laatste editie op het Emelgemseplein vond plaats in 1997. Voor de vrijdagavond waren we even op de sukkel. De jongeren kregen we niet naar Emelgem ondanks de uitstekende D.J.’s Charlie en Verma. Gelukkig kenden we een ijzersterke zaterdagavond met optredens van Christoff, Frank Galan, Garry Hagger en Sha-Na. De zondagavond werd opgevrolijkt door Lisa del Bo en Touch of Joy.
De twee belangrijkste vernieuwingen voor 1998 waren de verhuis naar de Merelstraat en de invoering van de kaarting op vrijdag. Beiden mogen als geslaagd beschouwd worden. Het showgedeelte werd op zaterdagavond verzorgd door The Sound of Music, Gunther Neefs en Bart Kaëll. We waren nog bezig in de vroege uurtjes om de tent op te kuisen, toen de eerste fans van Get Ready! al aankwamen. Het was toen 5 uur in de morgen...De jongens van Enzo verzorgden het voorprogramma. De tent zat afgeladen vol.
1999 was over de hele lijn een regelrecht succes. De kaarting bevestigde en ook de vedettenparade op zaterdag bleek een schot in de roos. Volgende namen prijkten op de affiche: Sha-Na, Vanessa Chinitor, Isabelle A., Opium en Boysband. Op zondag was Get Ready! nog eens van de partij. Weer kwamen de fans van alle kanten van het land naar Emelgem afgezakt. Er werd afgesloten met X-Session.
Het jubileumjaar, dat toevallig samenviel met het magische jaar 2000 moest en zou iets heel bijzonders worden. Al van in augustus 1999 werden in de grootste geheimhouding plannen gesmeed. Bedoeling was een avond te organiseren met twee vaste gegevens: eten (cf.. de traditionele zaterdagse barbecueavond) en een wervelende show. Onze keuze viel op de “Heverse Concertband” als muzikale ruggengraat en we trakteerden onze genodigden op een aperitief, een heerlijke noordzee-voorschotel, een barbecue-naar-believen-, twee binnenlandse en twee buitenlandse artiesten. De jubileumshow, waarvan niemand wist wat er zou komen, begon spectaculair met een zeventig-koppige showband die na enkele impressionante nummers de eerste buitenlandse artiest aankondigden: Conny Vanden Bos. Vijfhonderd aanwezigen werden gedurende een klein half uur muisstil voor deze grote dame van het Nederlandstalige lied. Nadat ons huisorkest de sfeer weer op kamertemperatuur had gebracht, was het de beurt aan Kamiel Spiessens om het eerste gedeelte feestelijk en humoristisch af te sluiten. De eerste polonaise was een feit !
Na de pauze hadden wij Boogie Boy ingehuurd om de vlam in de pan te laten slaan. Top of the bill waren The Gibson Brothers. Hun internationaal-bekende hits zetten de tent in lichterlaaie. Nog nooit in de lange geschiedenis van de Emelgemse Feesten zagen wij zo’n massa dolenthousiaste feestvierders als die avond. Wij hoorden maar één vraag zich voortdurend herhalen: “Volgend jaar opnieuw???”
‘s Anderendaags was het weer van dat!!! Uitslapen was er voor het team medewerkers niet bij, want om 11 uur zat de tent weer helemaal vol aperitievers. De perfecte aanloop naar het namiddag- en avondprogramma. Volgende artiesten waren van de partij: K3, Jochebedt, Christoff, Dana Winner en X-Session.
In 2001 werd besloten om de succesvolle totaalformule van de zaterdagavond voort te zetten. Deze formule bestond erin dat alle plaatsen vooraf gereserveerd waren en de genodigden eerst kunnen deelnemen aan een buffet waarna de show begint. Na de Heverse Concertband (2000) was het de beurt aan Will Tura en zijn orkest om de volledig uitverkochte tent op z’n kop te zetten.
In zijn tweedelig optreden haalde hij al zijn grote hits uit de kast met een fantastische sfeer tot gevolg. Op zondag werd er ook op geen frank gekeken. In de namiddag werd de Peerkensverkiezing even muzikaal onderbroken met een optreden van Kim ‘Kay. ’s Avonds werden dan de grote kanonnen bovengehaald: Jochebedt, Sylver, Tina Bride, Belle Perez, Milk Inc. en Touch of Joy.
In 2002 zorgden wij voor een absolute primeur op de Emelgemse Feesten. “HetWitte Paard” uit Blankenberge bracht in Emelgem de avant-première van hun jaarlijkse zomershow. Het succesvolle duo Caals en Van Voren had de samenwerking met “Het Witte Paard” na het seizoen 2001 stopgezet. Voor het komische luik werd hun plaats ingenomen door Jacques Vermeire en Luc Verschueren. Op muzikaal vlak kleurden Sofie en Gunther Neefs de show. De belangstelling was enorm en zelfs VTM stuurde een filmploeg naar Emelgem.
’s Anderendaags was het dan de beurt aan Bandit en Plane Vanilla (met Vinzy, Coco Jr. en Geena Lisa).
2003
In 2003 werd een oude traditie in ere hersteld. De feesten zouden voortaan weer afsluiten op maandag.
De Peerkensverkiezing verhuisde van zondagnamiddag naar zaterdagavond. TheGolden Bis Band verzorgde de muzikale omlijsting en Eddy Wally kwam er een live-optreden geven.
Overdag was er op zondag voor het publiek niets te doen, want de tent moest op punt gezet worden voor de avant-première van de zomershow van ‘Het Witte Paard”. Niemand minder dan Rob de Nijs was de muzikale hoofd-act.
De Emelgemse Feesten sloten in 2003 af met een grandioos optreden van The Traveling Combies en De Kreuners. De tent stond afgeladen vol met uitbundige feestvierders. Voor het eerst in de geschiedenis van de Emelgemse Feesten was het vier dagen “vollen bak” en omdat dit de inzet was van een weddenschap, moest het kapsel van onze secretaris eraan geloven. Tot de laatste millimeter werd het weggeschoren door kapper Yves.
Ook in 2004 werd er een vierdaagse georganiseerd. De kaarting op vrijdag was inmiddels uitgegroeid tot een vaste waarde. De zaterdag stond in het teken van “Hollands Glorie”. Smartlap- en Schlagerkoningin Corrie Konings mocht het voorprogramma verzorgen van niemand minder dan Frans Bauer. Voor en tussen de optredens zorgde ons huisorkest, The Sound of Music, voor een schitterende muzikale omkadering. In een recordtempo van slechts enkele weken waren al onze beschikbare plaatsen uitverkocht.
Op zondag kreeg het publiek Wim Soutaer voorgeschoteld als opwarmer voor een live-concert van Mama’s Jasje.
Een enthousiaste kern jonge medewerkers van het comité, bedacht “De Langst’n Moandag” als benaming voor onze maandagavondfuif. De glitter-disco-cover-band Les Truttes zette de toon voor een fantastische feestavond die werd afgesloten door The Magical Flying Thunderbirds.
In 2005 bestonden de feesten 30 jaar en het comité had -dankzij enkel zeer succesvolle voorgaande edities- een serieus spaarpotje bij elkaar vergaard.
Tijd om eens enkele dromen in vervulling te zien gaan…
Gezien de omvang van de geplande feesten en de technische vereisten van enkele geboekte artiesten moest er uitgeweken worden naar een andere locatie waar er een concerttent met een breedte van 32 meter kon neergepoot worden. Het speelplein op de Tuinwijk leek hiervoor geschikt en de bewoners van de Tuinwijk bleken heel vriendelijke, behulpzame en gastvrije gelegenheidsburen.
Op zaterdag werd het immense podium ingenomen door de 50-koppige HeverseConcertband. Zij begeleidden achtereenvolgens internationale artiesten als PeterKoelewijn (NL), The Gibson Brothers (F), Freddy Breck (D) en The ThreeDegrees (USA). De presentatie was in handen van komiek Luc Caals.
Op zondagmiddag zorgde een perfecte Frans Bauer-imitator voor de verrassing en ’s namiddags vertrok aan de tent een grote fietstocht. ’s Avonds liep de grote tent weer volledig vol voor een grandioos optreden van Will Tura.
Op maandag werden alle records qua publieke opkomst gebroken met het concert van Clouseau. Niet alleen op het podium, maar ook achter de coulissen bekenden Koen Wauters en Clouseau-manager Valère Pieraerts dat zij een dergelijke ambiance nog maar zelden hadden meegemaakt. Een commentaar die achteraf nog vaak te lezen was op het forum van de Clouseau-website.
In 2006 kwam natuurlijk de onvermijdelijke vraag: “En nu???”. Kunnen we nog beter? Zouden we op de ingeslagen, grootschalige weg verdergaan, of zouden we weer terugplooien tot onze normale proporties. Na rijp beraad werd ervoor gekozen om de editie 2006 weer wat kleinschaliger aan te pakken en terug te keren naar onze vertrouwde locatie in de Merelstraat.
Het weekend van de feesten 2006 was snikheet. En toch weerhield dit George Baker niet om op zaterdagnamiddag om 16 uur zijn volledig optreden nog eens door te nemen met The Golden Bis Band, dat voor de eerste keer George Baker mocht begeleiden. Deze generale repetitie duurde anderhalf uur en de perfectionist George Baker lette hierbij op de allerkleinste details. Op het podium was het net als in een sauna: warm en zweterig. Maar George wilde geen half werk leveren. Chapeau!!!
’s Avonds startte de show met Wendy van Wanten, vervolgens George Baker om af te sluiten met Willy Sommers, allen begeleid door The Golden Bis Band.
Op zondagmiddag sloeg het noodlot toe. Een ongelukkige tussenkomst veroorzaakte grote schade aan de aanwezige klank- en lichtinstallatie. Bijna alle onderdelen moesten in snel tempo vervangen worden. Ondertussen vermaakte toetsenman en entertainer Wim Claes het (schaarse) aanwezige publiek met zijn eigen muziekinstallatie. De klus was op tijd geklaard en de optredens van de Frans Bauers-imitator, Michael Lanzo en EddyWally ondervonden niet de minste hinder van het incident.
Op maandagavond kwamen De Kreuners voor de derde keer naar de Emelgemse Feesten.
De Feesten van 2006 waren qua publieke opkomst over de hele lijn geen hoogvlieger geworden en onze financiële reserve had ook wat averij opgelopen. Met de moed der wanhoop werd gewerkt aan de editie 2007, maar enkele weken voordat de artiestencontracten moesten bevestigd worden, besliste het comité om het risico niet meer aan te gaan. Per slot van rekening was het comité nog altijd een feitelijkevereniging zodat ieder lid hoofdelijk aansprakelijk gesteld kon worden indien het mis zou lopen.
Getroost door de talrijke reacties van onze trouwe bezoekers en gesterkt door de steun van het Izegemse Stadsbestuur werd eind 2007 de beslissing om er definitief mee te stoppen, teruggeschroefd. Voortaan zouden de Emelgemse Feesten een tweejaarlijks evenement worden en zou de organisatie gebeuren onder de koepel van een V.Z.W.
In 2008 stonden op zaterdagavond Christoff & Lindsay, William Reven en WillySommers op het programma, samen met The Golden Bis Band.
Op zondagmiddag werd het aperitiefconcert muzikaal opgeluisterd door The Sound of Music. In de namiddag was het de beurt aan de kinderen voor Kindsterren op de dansvloer. En ’s avonds maakte de knotsgekke cover-band Frituur Paula het podium onveilig.
De Feesten 2008 werden afgesloten op maandag met The Battle of The D.j.’s en een optreden van The Discobars.